การไปย้อนกลับไปดูหนังเก่าๆ ที่หอภาพยนตร์เป็นประสบการณ์ที่หาจากที่อื่นไม่ได้อีกแล้ว ต้องที่นี่เลยเท่านั้น เพราะจะทำให้คุณคิดถึงช่วงเวลาอันมีความสุขเหล่านั้นขึ้นมาอีกว่าแล้วมาดูกันเลย

1.Myself ขอให้รักจงเจริญ (2007)

me...myself

เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พุทธศักราช 2550 ผลงานควบคุมชิ้นแรกของ พงษ์พัฒน์ วชิรบรรควร นำแสดงโดย อนันดา เอเวอริงแฮม เกิดเรื่องเกี่ยวกับความรักของเกย์หนุ่ม นักแสดงคาบาเร่โชว์ ที่สูญเสียความทรงจำ กับครีเอทีฟสาวบริษัทออร์เอ็งไนเซอร์
สิ่งที่เด่นที่สุดในหนังหัวข้อนี้ เป็นการนำเสนอตัวละคร แทน กับ คุณอุ้ม ซึ่งเป็น character ที่มีเสน่ห์และน่าจดจำมาก คิดออกว่าขณะที่ดูหนแรกในโรงเนี่ยผมหลงเสน่ห์ตัวละครคุณอุ้มมาก นี่เป็นตัวละครที่จับต้องได้ ไม่สวยกระทั่งเกินความจำเป็น ดำเนินงานเก่ง แม้กระนั้นขาดความเชื่อมั่นในตนเองนิดๆรั่วๆหน่อย และมีความเป็นหญิงๆมากๆกับแทน ตัวละครที่แม้กายจะเป็นชาย แม้กระนั้นไม่มี skill ความเป็นผู้ชายเลย ซ่อมไฟมิได้ ชกไม่เก่ง ร้องก็แย่ แม้กระนั้นเค้าจะอยู่ข้างๆคุณอุ้มเสมอในเวลาที่เธอมีปัญหา กับประโยคง่ายๆที่แทนชอบพูดอย่าง “คุณอุ้มเก่งจัง ผมคงจะเพราะเหตุใดได้”

2.February  กุมภาพันธ์ (2003)

February 2003

เมื่อ “แก้วตา” ได้รับทราบถึงกำหนดวันตายของตนเอง เธอวินิจฉัยดำรงชีวิตที่เหลืออยู่เพียงแค่สี่เดือนบินไปนิวยอร์ก เพื่อลืมความเป็นจริงอันแสนเจ็บทั้งหลายแหล่ที่เมืองไทย แม้กระนั้นที่นิวยอร์กเธอกลับเผชิญอุบัติเหตุตั้งแต่วันแรกที่ไปถึง เมื่อรู้ตัวขึ้นมาเธอกลับจำอะไรมิได้แม้แต่ชื่อของตนเอง ท่ามกลางบรรยากาศที่แปลกตา กลางเมืองอันแปลกแยกและงงงวย ในซอกหลืบของความมืดมนที่มหานครนิวยอร์ก ตรงนั้นเธอได้พบกับบุรุษลึกลับ ที่เธอไม่รู้เลยว่าเขาเป็นคนไหนกัน ดำเนินงานอะไร ทราบเพียงแต่ว่า เขาเป็นคนๆเดียวที่คอยดูแลเธอตลอดมา ในเวลาที่ผ่านไปทุกๆวัน แม้จะทำให้รอยแผลของเธอดียิ่งขึ้น แม้กระนั้นนั่นก็ไม่จำเป็น พอๆกับความรู้สึกที่เธอได้รับจากเขา ความรู้สึกที่เหมือนกับได้เริ่มชีวิตใหม่อีกรอบ แม้กระนั้นความรักจะสำคัญยังไง หากเธอได้รู้ว่า ระยะเวลาอันแสนสุขนี้ มีเวลาถึงแค่เพียง กุมภาพันธ์ เท่านั้น

3. The Possible เก๋า..เก๋า (2006)

The Possible
ภาพยนตร์ไทยสำหรับการควบคุมของบอล-วิทยา ทองคำอยู่ยง หนึ่งในทีมผู้กำกับ ‘แฟนฉัน’ ที่ปลดปล่อยให้เพื่อนฝูงๆร่วมก๊วนออกไปสร้างพื้นที่และผลงานมานักต่อนักนี้ เกิดเรื่องราวของวงดนตรีสตริงคอมโบมีชื่อที่สมัยอย่าง Possible ที่มีสมาชิกระดับคิวทองคำอย่าง ต๋อย นักร้องนำ (นำแสดงโดยโจอี้ บอย นักร้องฮิพฮอพระดับตำนาน) , โบ้ มือกีตาร์ (แสดงโดยพี่โป้ โยคีเพลย์บอย อีกผู้ที่ผมถูกใจ) , สอง เบบี้ มือเบส (โดยพี่สอง มือเบสสุดแนวกระจายของวงพาราด็อกซ์), เบ๊ มือกลองน้องเล็ก (แสดงโดยโบ โอโซน ดีเจคลื่น EFM), น็อต คีย์บอร์ดเทวดา (นำแสดงโดยน็อต เพื่อนสนิทของโจอี้บอย) และเหล่าสมาชิกนักเป่าอีกสามคน พวกเขาเป็นวงที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ แฟนคลับต่างหลงใหลกันถึงขนาดไปรอเพื่อรับฟังกันตั้งแต่ไก่โห่ แม้กระนั้นเหมือนกับวงดนตรีที่มีชื่อเสียง ความโอหังผยองและความคะนองตนเองทำให้พวกเขามีความประพฤติที่ต่ำช้าใช่ที่ อีกทั้งเมาสุราขณะแสดง ไม่สนใจความรู้สึกมิตรรักแฟนเพลง แถมไปเบ่งเกทับกับวงรุ่นน้องตามหลังอย่าง The Impossible แบบไม่ให้ผุดให้กำเนิด แน่ล่ะ พวกเขาก็มิได้รู้สึกรู้สาอะไรสักเท่าใดนัก ด้วยสำคัญตนเองว่ายังคงจะมีชื่อเสียงและเป็นที่นิยม โดยเหตุนั้นจะทำ คิด หรือพูดอะไร ก็มิได้มีผลเห็นผลเสียกับตนเองกันสักเท่าไร